Dołącz do czytelników
Brak wyników

Dobrze śledzisz produkt? Spróbuj wycofać go z rynku

Baza wiedzy | 15 czerwca 2021 | NR 3
0 41

W ciągu kilku ostatnich lat coraz częściej docierały do nas informacje medialne na temat awaryjnych wycofań niebezpiecznych produktów znajdujących się na rynku. Wystarczy wspomnieć o niedawnej aferze alkoholowej, mięsnej (zafałszowane mięso wołowe) czy nieco wcześniejszych: solnej i jajecznej. Za śledzenie pochodzenia żywności odpowiedzialni są wszyscy uczestnicy łańcucha dostaw (dostawcy, producenci, dystrybutorzy, sieci detaliczne, sklepy, jak również firmy transportowe i operatorzy logistyczni), ponieważ w każdym miejscu łańcucha może dojść do zakażenia lub zepsucia żywności. Istotą śledzenia ruchu i pochodzenia (ang. traceability) jest możliwość monitorowania danego produktu (partii produkcyjnej) na każdym etapie łańcucha dostaw, czyli możliwość uzyskania danych z poprzedniego etapu łańcucha (od kogo i co otrzymano) i jednocześnie dostarczenia informacji do następnego etapu (do kogo i co wysłano).

Z punktu widzenia legislacji najważniejsze regulacje prawne dotyczące traceability można znaleźć w Ustawie z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, a w odniesieniu do prawa UE w Rozporządzeniu WE 178/2002. Poza tym najważniejsze wymagania prawne, które już obowiązują lub niebawem zaczną obowiązywać, to:
 Rozporządzenie UE 1224/2009 i rozporządzenie wykonawcze 404/2011 dla branży rybnej, które wprowadza obowiązek związany z traceability od 1 stycznia 2013 r.;
 Rozporządzenie UE 1223/2009 dla branży kosmetycznej, które zacznie obowiązywać od lipca 2013 r.

 

Justyna Ganiec
Consafe Logistics
To system WMS gromadzi dane
Dzięki zastosowaniu systemów WMS informacje powiązane z jednostką logistyczną nie muszą być na stałe przyporządkowane do etykiety na tej jednostce. Fizycznie na danym obiekcie niezbędny jest tylko kod kreskowy, który bezbłędnie identyfikuje numer palety czy przedmiotu, a wszelkie informacje dostępne są w systemie. Informacje o obiekcie możemy podzielić na dwie grupy, w zależności od tego, do czego mają być używane: dane bieżące oraz historyczne.
Dane bieżące mogą być następujące: numer artykułu i jego nazwa, liczba sztuk artykułu, partie produkcyjne, numery seryjne, partia dostawy (np. powiązanie z numerem dokumentu przyjęcia). Ponadto może to być data przydatności do użycia czy bieżąca lokalizacja w magazynie. Możemy również zapisać parametry jednostki, takie jak ciężar, objętość, gabaryty pozwalające składować ją w odpowiedni sposób, a także typ nośnika powiązany z jednostką oraz status jednostki pozwalający ocenić, czy np. jest ona dostępna do sprzedaży. 
Jeżeli chodzi o dane historyczne, to możemy wymienić m.in. informacje, kto i kiedy wykonywał operacje danego typu na jednostce, jak zmieniała się liczba sztuk na jednostce w czasie, gdy znajdowała się w magazynie, czy i jak zmieniał się jej status, a także w jakich lokalizacjach/obszarach w magazynie jednostka była składowana. Co więcej, na potrzeby wyceny dla klientów 3PL (operatorów logistycznych) można odczytać takie informacje, jak czas składowania jednostki i wykonane operacje o wartości dodanej (VAS).

 

Dlaczego dla branży żywnościowej, żywieniowej i dla nowych branż, na których od niedawna spoczywa obowiązek identyfikowalności, pomimo zdefiniowanych w aktach prawnych wymogów wciąż prowadzenie prawidłowego systemu traceability stanowi problem? Otóż często brakuje dwóch elementów dla sprawnej realizacji identyfikowalności:
 jednoznacznego sposób identyfikacji zarówno dóbr przychodzących, jak i wychodzących, a także partnerów handlowych; 
 efektywnego sposobu komunikacji z otoczeniem, a więc partnerami handlowymi i instytucjami nadzorującymi bezpieczeństwo żywności na rynku (m.in.: Głównym Inspektoratem Sanitarnym, Głównym Inspektoratem Weterynaryjnym).
Dzięki spełnieniu powyższych zasad firma może efektywnie realizować proces wycofania lub nakazu zwrotu z rynku. To z kolei jest najważniejszy element systemu traceability – możliwość szybkiego i sprawnego wycofania towaru z rynku.

 

Precyzyjnie opisana jednostka logistyczna


Jednostka logistyczna rozpoczynająca swoje „życie” w łańcuchu logistycznym powinna zawsze być zdefiniowana przez określony zbiór danych. Najbardziej podstawowe dane opisujące jednostkę to oczywiście numer samej jednostki, produkt znajdujący się na jednostce i jego ilość. Dalsze opisywanie jednostki, chociażby numerami serii produkcyjnych, datami ważności produktów na niej składowanych lub innymi cechami produktów, jakie są istotne dla przedsiębiorstwa, w którym jednostka powstaje (bądź dla łańcucha logistycznego), jest sprawą umowną. Dzięki precyzyjnemu opisaniu jednostki logistycznej można zapewnić pełną informację o wymianie towarowej z kontrahentami (np. która partia produkcyjna została wysłana do określonego odbiorcy), a także przestrzegać określonych umownych zobowiązań wymaganych zwyczajowo w handlu (np. przestrzegania zasady FeFo). Z punktu widzenia samego magazynu, zapewnienie pełnej identyfikowalności jednostki oraz śledzenia jej w systemie WMS zdecydowanie zmniejsza pracochłonność transportów wewnątrzmagazynowych i pozwala na pełny wgląd w historię przemieszczania jednostki z uwzględnieniem informacji o szczątkowych operacjach, w których jednostka była przemieszczana, osób transportujących jednostkę, czasów transportów etc. Dzięki stosowaniu jednoznacznych opisów w kodzie kreskowym eliminowane są ponadto do minimum pomyłki związane z błędną identyfikacją składowanych produktów i jednostek. Daje to każdemu przedsiębiorstwu możliwość zwiększania wydajności w procesach magazynowych i poprawę poziomu obsługi klienta.

Krzysztof Kalisz
Logifact-Systems Sp. z o.o.


Brak wymienionych czynników skutkuje tym, że w chwili awaryjnego wycofania towarów z rynku firmy:
 nie mogą w pełni wycofać określonej partii produkcyjnej (ze wszystkich lokalizacji);
 nie potrafią jednoznacznie wskazać źródła problemu, przez co istnieje często konieczność wycofania szerszego asortymentu (więcej niż jedna partia produkcyjna);
 zbyt długo wycofują towar z rynku ze względu na problemy w przepływie informacji pomiędzy uczestnikami łańcucha dostaw.

 

Grzegorz Sokołowski
starszy specjalista w zakresie systemu GS1 w Instytucie Logistyki i Magazynowania
Zajmuje się problematyką związaną ze standardami GS1 – ich popularyzacją, wdrażaniem i rozwojem. 
Jest zaangażowany w działania związane z implementacją rozwiązań globalnych GS1 (standardy identyfikacyjne i komunikacyjne)...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy