Dołącz do czytelników
Brak wyników

Krajobraz po odwilży

Baza wiedzy | 23 czerwca 2021 | NR 1
0 39

Po ponad roku kryzysu w relacjach PKN EPAL i UIC październik 2014 r. przyniósł wyczekiwaną odwilż. Obie strony podpisały porozumienie, na mocy którego palety typu EPAL i EUR będą znowu wymienialne w całej Europie, pod warunkiem że nie będą się różniły standardem. Czy to oznacza, że znikną dotychczasowe problemy w międzynarodowej wymianie palet?

Obserwacja rynku pokazuje, że dominują w łańcuchach dostaw palety ładunkowe wielokrotnego użytku mające płytę ładunkową o wymiarach 800 × 1200 mm. Można stwierdzić, że do końca 2014 r. w obrocie nadal najpowszechniej wykorzystywane były palety płaskie drewniane typu EUR o wymiarach płyty ładunkowej wyprodukowanej na bazie karty UIC 435-2:2005 Standard of quality for a European flat wood pallet, with four entries and measuring 800 mm × 1200 mm, ustanowionej przez Międzynarodowy Związek Kolei (Union Internationale des Chemins de fer – w skrócie UIC). Standard ten pojawił się na rynku ponad 50 lat temu. Członkami UIC przez wiele lat były koleje narodowe oraz Europejska Organizacja Paletowa EPAL (European Pallet Association e.V.). Wówczas nikt z pewnością nie przypuszczał, że do chwili obecnej będą cieszyły się ogromną popularnością. Okazało się, że popularność ta bierze się stąd, że zarówno ich produkcja, jak i naprawa mogą być prowadzone jedynie przez firmy mające odpowiednią licencję wydaną przez jednostkę uprawnioną przez UIC i są odbierane również przez jednostkę uprawnioną. W wielu krajach jednostką uprawnioną do nadawania licencji był właśnie EPAL, a w Polsce był nią Polski Komitet Narodowy EPAL (PKN EPAL). Współpraca UIC i EPAL przyczyniła się do ustanowienia kolejnych standardów palet, mianowicie:
EUR 2 i EUR 3 – palety o wymiarach płyty ładunkowej 1000 × 1200 mm oraz EUR 6 – palety o wymiarach płyty ładunkowej 800 × 600 mm.

 

Klasyfikacje płaskich palet ładunkowych

Płaskie palety ładunkowe jako urządzenia pomocnicze stanowią podstawowy nośnik ładunków w każdym sprawnie funkcjonującym łańcuchu dostaw, ponieważ jest to wymuszone przez daleko posuniętą mechanizację prac. Najpopularniejsze w obrocie towarowym są płaskie palety ładunkowe i to na nich chciałbym się skoncentrować. Płaskie palety ładunkowe można klasyfikować pod różnymi względami. W zależności od budowy wyróżnia się palety ładunkowe płaskie:

  • jednopłytowe – palety mające jedną płytę ładunkową na płozach, belkach wspornikowych lub nóżkach,
  • dwupłytowe – palety mające dwie płyty ładunkowe oddzielone wspornikami lub belkami wspornikowymi, które mogą być bez skrzydeł lub ze skrzydłami, umożliwiające wprowadzenie wideł środków transportu wewnętrznego z dwóch (dwuwejściowe) lub z czterech stron (czterowejściowe).

Ze względu na właściwości eksploatacyjne wszystkie palety tego typu można podzielić na palety jednorazowego użytku (na ogół bezzwrotne), czyli takie, których konstrukcja umożliwia tylko jednokrotne ich wykorzystanie, oraz wielokrotnego użytku (na ogół zwrotne), czyli takie, których konstrukcja pozwala na ich wielokrotne wykorzystanie w obrocie towarowym.

 

 

 

Wielkość wyprodukowanych w Polsce płaskich palet typu EUR na przestrzeni lat 2006-2013 przedstawiono w tablicy 1.
Niestety pod koniec 2012 r. sytuacja na rynku tych palet uległa radykalnej zmianie. 21 grudnia 2012 r. UIC poinformowało EPAL, że zgodnie z uchwalonym i wprowadzonym „Załącznikiem L” EPAL nie jest już organizacją paletową. Nie bez znaczenia było tu rozwiązanie umowy z firmą kontrolną SGS Germany (która zdaniem EPAL była niekonkurencyjna cenowo) i rozpisanie przetargu na nowego dostawcę usług, którym finalnie została firma Bureau Veritas. 
UIC po zaprzestaniu współpracy z EPAL postanowiło również, że z początkiem 2014 r. zostanie rozpoczęta realizacja koncepcji „One Brand”. Do prasy trafiła też informacja, że palety produkowane w ramach koncepcji „One Brand” będą wymienialne wyłącznie w obrębie poolu palet typu EUR w ramach Europejskiego Porozumienia Paletowego. Podejmowane wówczas próby porozumienia się EPAL z UIC zakończyły się fiaskiem. Trudno też stwierdzić, a raczej można przypuszczać, że UIC nie do końca spełniło swoją obietnicę. Nie zostały znowelizowane dotychczas obowiązujące karty UIC, a to w nich były podane właściwości znaków prawnie chronionych umieszczanych na wspornikach. Trudno też pozyskać jakiekolwiek informacje na temat wielkości produkcji palet typu EUR w tym nowym standardzie.
Odpowiedzią EPAL na takie podejście UIC była decyzja EPAL o uruchomieniu produkcji z dniem 1 sierpnia 2013 r. nowego typu palet płaskich drewnianych oraz otwartego poolu paletowego. Ich cechą charakterystyczną stał się znak EPAL w owalu umieszczany na czterech zewnętrznych powierzchniach wsporników od strony dłuższych boków palet. 
Wytwórcom udzielono nowych licencji i ruszyła nadzorowana produkcja płaskich palet ładunkowych typu EPAL o standardzie identycznym jak dotychczasowe palety typu EUR. Liczbę wyprodukowanych w Polsce płaskich palet typu EPAL w roku 2013 podano w tablicy 2.

 

Alternatywa dla drewna – paleta tekturowa

Paleta tekturowa Kay Pal nie jest prostym zamiennikiem palety drewnianej. Z racji ograniczeń wynikających z użytego materiału na pewno nie będzie miała tak szerokiego zastosowania, jak paleta drewniana. Kay Pal bezdyskusyjnie ma swoje zalety, które coraz częściej są doceniane przez klientów i mają związek m.in. z ekologią – paleta może być poddana recyclingowi jak każdy odpad papierowy, a niewielka waga ogranicza emisję CO2. Przy operacjach manualnych po
8 godzinach pracy w rękach pracowników „jest o wiele mniej przeniesionych kilogramów”, za to więcej przewiezionego towaru, a nie drewna. Mniejsza waga oznacza mniejszy koszt transportu np. w przypadku...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy